Het baltsen der raven

Terwijl wij half wakker liggen in ons halfbehangen slaapkamertje, dringt achter het gordijn de jonge lentezon door onze oogleden. Bij het wegschuiven van het gordijn knijp ik mijn ogen tezamen als ik de witte reflectie van de zwakbesneeuwde bergen om het dorpje heen zie. De hemel is frisblauw met wat flarden van waterdeeltjes. Al snel besluiten we dat het sonde is om in ons appartement te blijven, waar we behalve het brandende houden van de houtkachel ons vermaken met stoere verhalen en een veelvoud van andere zéér belangrijke dingen (zoals werken aan onze afstudeeropdracht!).

Het dorpje Madzharovo ligt in een caldera. Een caldera is een plek waar duizenden - zij het niet miljoenen - jaren geleden een vulkaan in eens extreem actief werd dat de uitbarsting zich manifesteerde in een onmens grote explosie met een krater als gevolg. Het woord caldera is het Spaans voor 'ketel', en me dunkt dat je de rest zelf wel kunt bedenken. Keiharde lokale uitsterving. Kabam. Mocht je eens willen weten hoe zo iets eruit zou zien, bezoek dan deze website voor de uiterst indrukwekkende fotorapportage over de explosie van Mt. St. Helens, of verdiep je eens in de vulkanische activiteit onder Yellowstone National Park, beide in de U.S. of A. Heul boeiend! :)

Eenmaal bepakt en bezakt ons appartement verlatende, besloten we een van de wat hogere toppen te beklimmen. Het eerste stukje hadden we een aantal dagen eerder al gedaan, op zoek naar de voederplek voor gieren, wat niets anders is dan plek wat je zou kunnen beschrijven als een 'olifantenkerkhof', gezien de hoeveelheid beenderen, schedels en half vergane dieren.

De weg naar boven was een worsteling door dichtbegroeide stukken van jeneverbes en andere prikkelstruikjes, over gladde stenen bekleed met korstmossen die samen met een mix van sneeuw en ijs een haast onbegaanbare toestand creëren. Onverwachte glijpartijen resulteren in het grijpen naar al wat maar grijpbaar is, en de pijnscheut was óf van de scherpe stenen en rotsblokken óf van de doornen en stekels van de locale flora. Hoe dan ook, pijn zul je hebben! (Of de volgende keer gewoon beter kijken waar je je voet zet, hoewel je niet altijd alles zelf in de hand hebt!)

Om energie te sparen zochten we de meest geleidelijke helling op, welke soms werd belemmerd door steile rotspartijen waar we dan weer eens omheen moesten lopen. De tocht was erg avontuurlijk, waarin steile afgronden, verlaten mijnschachten (ten minste 30 meter diep, zie de donkere vlekken op de foto onder) en glorieuze vergezichten de hoofdmoot vormden.

Eenmaal op de top werden we getrakteerd door het (vermoedelijke) baltsgedrag van een tweetal koppel raven, die in perfecte harmonie rondom de top van de berg cirkelden. Het schor 'klokken' wordt gevolgd door een diep rattelen van de raven. Als klap op de vuurpijl scheerden ook nog eens twee (toren)valkjes langs ons af, die met volle trots een explosie van luchtacrobatiek teweeg brachten. Een prima eerste verkenning in de omgeving van Madzharovo! :)